• Akaki Chelidze

სახარების კომენტარი - 29 სექტემბერი


საკითხავი წმიდა სახარებიდან ლუკას მიხედვით

16,19-31

„იყო ერთი მდიდარი კაცი, ძოწეულს და ბისონს იცვამდა, ყოველდღე დიდებულად ნადიმობდა. ასევე იყო ერთი გლახაკი, სახელად ლაზარე, რომელიც მის ჭიშკართან იწვა დაწყლულებული. ენატრებოდა მდიდრის სუფრიდან გადმოცვენილი ნამცეცებით გაძღომა. ძაღლები მოდიოდნენ და წყლულებს ულოკავდნენ. მოკვდა ის გლახაკი და ანგელოზებმა მიიყვანეს აბრაამის წიაღში. მდიდარიც მოკვდა და დამარხეს. და ჯოჯოხეთში, ტანჯვა-წამებაში მყოფმა, აახილა თვალები და დაინახა შორიდან აბრაამის და ლაზარეც მის წიაღში. შესძახა და თქვა 'მამაო აბრაამ, შემიწყალე და მომივლინე ლაზარე, რომ დაისველოს თავისი თითის წვერი და წყალში და ენა გამიგრილოს, ვინაიდან ვიტანჯები ამ ალში.' უთხრა აბრაამმა: 'შვილო, გაიხსენე, რომ უკვე მიიღე შენს სიცოცხლეში სიკეთე და ლაზარემ კი — სიავე. ახლა ის აქ ნუგეშცემულია, შენ კი იტანჯები. ყოველივე ამის გარდა ჩვენსა და თქვენს შორის დიდი უფრსკულია დამყარებული, ასე რომ გადმოსვლის მსურველები ვერც ჩვენგან თქვენსკენ გადმოვლენ და ვერც თქვენგან ჩვენსკენ.' თქვა: 'რაკი ასეა, გეხვეწები, მამაო, მიავლინე ეგ მამაჩემის სახლში.' ვინაიდან ხუთი ძმა მყავს, რათა მათ დაუმოწმოს, რომ არ მოხვდნენ ამ სატანჯველ ადგილას.' უთხრა მას აბრაამმა: 'მათ ჰყავთ მოსე და წინასწარმეტყველნი. იმათ უსმინონ.' მან თქვა: 'არა, მამაო აბრაამ, თუ ვინმე მკვდართაგანი მივა მათთან, მოინანიებენ.' უთხრა მას: 'თუ მოსესა და წინასწარმეტყველთ არ მოუსმენენ, მკვდრეთითაც რომ აღდგეს ვინმე, არ ირწმუნებენ.'“

განმარტება

ამ კვირის სახარებაში, მოვისმინეთ ორი ადამიანის ცხოვრება, თუ როგორ ცხოვრობდნენ და ვინ როგორ დაამთავრა თავისი სიცოცხლე. ლაზარე - რომელსაც მდიდრის სუფრიდან გადმოცვენილი ნამცეცებით გაძღომა ენატრება და მდიდარი - რომელიც ძოწეულს და ბისონს იცვამდა, ყოველ დღე დიდებულად ნადიმობდა. ხოლო სიკვდილის შემდეგ სულ სხვა რეალობაში გადავდივართ და შედეგიც სავსებით განსხვავებულია: ლაზარე - რომელიც ნუგეშცემულია და არაფრის ნაკლებობას არ განიცადის. ხოლო მდიდარი იტანჯება ჯოჯოხეთში და ენატრება რომ ლაზარე თითი წყალში დაისველოს, და პირი გაუგრილოს.

ისმის კითხვა: ღირს, რომ ცათა სასუფეველი გავცვალოთ ამქვეყნიურ დროებით სიმდიდრისა და კომფორტზე? ვუპასუხოთ ჩვენს თავს - რა უფრო მთავარია: ახლანდელი ტანჯვის დათმენა და შემდეგ საუკუნო ნუგეშისცემა; თუ ახლანდელი სიკეთე „ფუფუნება სიმდიდრე“ და შემდეგ საუკუნო ტანჯვა ჯოჯოხეთში?

აქვე ჩანს, რომ ჯოჯოხეთში მოხვედრილი ადამიანი უკვე ვეღარაფერს შეცვლის და მდიდრისა და აბრაამის საუბარი სრულიად უშედეგოდ დამთავრდა. ამიტომაც ეს სახარება ჩვენთვის დიდი მაგალითია, რომ მსგავს სიტუაციაში არ ჩავარდეთ. ამ სახარებაში ძალიან დიდი სიბრძნეა ჩადებული და ბოლომდე ვერ ამოვწურავთ, მაგრამ მინდა თქვენი ყურადღება მოვიქციო ერთ მომენტზე: „აახილა - აღაპყრო თვალები“ და გაიხედა შორს და დაინახა...

როდესაც სიცოცხლეში აქ დედამიწაზე ცხოვრობდა არ სურდა თვალების „ახელა - აპყრობა“ რომ დაენახა ჭეშმარიტება. იმიტომ, რომ სიმდიდრემ დაუბრმავა თვალები და არ აინტერესებდა თავისი სიმდიდრის - ფუფუნების, კომფორტის, ეგოისტობის ... იქეთ გაეხედა და მხოლოდ მაშინ აღაპყრო, როდესაც გვიან იყო;

  • გაიხედა შორს,

  • დაინახა ნამდვილი არსი ცხოვრებისა,

  • მიხვდა თავის დანაშაულს,

  • დაინახა რა, რომ ამაო ყოფილა ეს ყველაფერი, რასაც აქამდე უპირატესობას ანიჭებდა;

აახილა-აღაპყრო ე.ი.

  • მაშინ მიხვდა მოწყალებას რამხელა მნიშვნელობა ქონია ადამიანის ცხოვრებაში

  • მოხვდა, რომ ჯოჯოხეთიდან ვეღარაფერს ვეღარ გამოასწორებდა, ანდა შეცვლიდა.

აქედან ჩანს, რომ ყველაფერს ფულით ვერ იყიდი, და ცათა სასუფეველში შესვლა არ ნიშნავს: ძოწეულის, ბისონის ჩაცმა და ყოველდღე დიდებულად ნადიმს. არამედ ზემოთ ჩამოთვლილის, რომელიც დაინახა და მიხვდა თვალის ახელისას - აღპყრობის შემდეგ განსახორციებელ საქმეები, რომელიც ძალიან გვიანი იყო.

ასე რომ ძვირფასო ძმანნო და დანნო, იქნებ ჩვენცა გვყავს ყოველ ჩვენთაგანს თითო ლაზარე, რომელიც ზის ჩვენს (კართან) - კარიჭესთან და გველოდება მოწყალებას როდის გავცემთ - ავახელთ აღვაპყრობთ ჩვენს თვალებს, რომ დავინახოთ ნამდვილი ჭეშმარიტება და მივყვეთ მას. ჩვენთვის ლაზარე შეიძლება იყოს:

  • ახლობელთან ანდა ვინმესთან ჩხუბი-გაბუტვა,

  • გარიყვა ადამიანისა,

  • საკუთარ ეგოიზმში ჩაკეტვა,

  • გაციება ღმერთისა და მოყვასის მიმართ,

  • ... და უამრავი რამ, რაც ეწინააღმდეგებება ცათა სასუფეველში შესვლას

ამიტომ ვუსურვებ ყოველ ჩვენთაგანს, რომ აგვეხილოს - აღვაპყროთ ჩვენი თვალნი უკვე ამ ცხოვრებაში, რათა შემდეგ ძალიან გვიანი არ იყოს.

იესო ქრისტეს მადლი და წმ. მარიამის კალთა გვფარავდეთ

ამენ.

მამა მერაბი ტატალაშვილი


46 views

©2020 

კავკასიის ლათინ კათოლიკეთა

სამოციქულო ადმინისტრაცია

აბესაძეს, 6ა, 0106 თბილისი

საქართველო 

www.catholicchurch.ge